"Ten krzyk i lament... płacz..."
"Ten krzyk i lament... płacz..." - Podaj piłkę! Kilkoro roześmianych dzieci bawiło się wesoło pośród hulającego wokół piasku. Nikt jak zwykle nie zauważył czerwonowłosego chłopca o smutnych oczach, który co dzień przyglądał im się z ukrycia. Powód? Chłopiec ten miał w sobie legendarnego demona piasku i już tylko to wystarczyło, by wszyscy uważali go za potwora i zatruwali mu życie. Nikt nie widział nim dziecka, przez co nieświadomie zakorzeniali w nim nienawiść do ludzi i swojego kraju. Chłopiec miał na imię Gaara. Wszyscy, łącznie z jego rodziną, nienawidzili go. Dzieci zaczęły wirować i hulający piasek porwał je. ** - Gaara? Trzynastoletni chłopak otworzył oczy o spojrzał na brata, który miał minę, jakby szedł na ścięcie. - Nie powinieneś...? - Nie mów mi, co powinienem, a co nie! - wybuchnął chłopak. Machnął ręką i strumień piasku wypchnął brutalnie jego starszego brata za dzrzwi. Gaara przeczesał dłonią swoje czerwone włosy po czym zacisnął pięść. Czuł, że rośnie w nim podniecenie, jakie zawsze odczuwał przed walką. Wstał i przywiązał swoją gurdę do ramion. Wyszedł przed obskurny budynek i skierował swoje kroki w stronę skalnego pustkowia. Tam zawsze bawiły się dzieci. I nie mylił się. Kilkuosobowa ich grupka leżała na piasku i śmiała się radośnie. Gaara pozwolił, by piasek okrył jego ciało, przez co stał się niemal niewidzialny. Podszedł do dzieci i niespodziewanie uderzył. Te krzyki i lament... płacz... To pozwalało mu odżyć. Otworzył szeroko oczy i zacisnął pięść. Oblała go rozkoszna i gęsta fontanna krwi. Oblizał kącik warg i zaniósł się pustym, bezdźwięcznym śmiechem, nieświadomy jakby, że wokół niego zbiera się niemal cała wioska. ** - Tak nie może być! Jakiś staruszek uderzył pięścią w stół. W siedzibie Kazegake zebrała się rada starszych. - To już trzecie morderstwo w tym tygodniu! Zabił mi syna! - Mężczyzna o twarzy pooranej bliznami osunął się bezsilnie na podłogę, wstrząsany spazmatycznym szlochem. - Spokojnie. Wiem, co robić. Słowa Kazekage uciszyły wszystkich. Słychać było tylko wzburzone krzyki ludności dochodzące zza ściany. Większość miała mieszane uczucia. Gaara był synem Kazekage i nie wiadomo było, jak postąpi. Sam zainteresowany wyszedł na środek i zaczął mówić. - Gaara lubi zabijać. Musimy wysłać go na najniebezpieczniejszą misję rangi A. - Nie pójdzie! Wiemy wszyscy doskonale, że Gaara nie lubi, gdy mu się rozkazuje - stary człowiek opierający się na sękatej lasce wstał. Kazekage uciszył do uniesieniem dłoni. - Pójdzie. Gaara jest typem mściciela i łatwo nim manipulować. Wystarczy mu powiedzieć, że ta misja niesie ze sobą wiele ofiar. Ludzie zamarli, ale to brzmiało logicznie. - Ale... przecież... skąd mamy wytrzasnąć taką misję? - Najwyżej zginą niewinni - oczy Kazekage zalśniły złowieszczo. - Będzie mógł zabijać wszystkich ze wszystkich wiosek. Siła tych słów sprawiła, że wielu zamarło. Jednak ktoś odezwał się: - Niech zabija wszystkich, byle nie nas. Werdykt został zaakceptowany.
*EDIT:Troche chaotycznie ale skopiowałem to z Worpada i niechce mi się poprawiać ;p
Ten krzyk i lament...płacz...
Moderator: Moderatorzy
Będzie Lepiej napisane obiecuje.
ej... jak nie chce ci się poprawiać to zmuś do tego kogoś innego. Naprawdę, błędów doszukałem się zdeka dużo w tekście.AnimKing pisze:*EDIT:Troche chaotycznie ale skopiowałem to z Worpada i niechce mi się poprawiać ;p
Wiem, co sama treść chce przedstawić, znam tą historię jak własną kieszeń. Rozumiem, że ów Gaara został przedstawiony po śmierci Yashamaru? Wszyscy raczej wiemy, iż Gaara przed tym wydarzeniem nie był taki jak go opisujesz
Dalej, domyślam się również... że owa misja to ta związana z egzaminem na Chuunina, czyż nie? 
Ok, z początku melancholijna treść ładnie i płynnie szła (nie licząc błędów). Jednak, gdy zmieniłeś scenerię na posiedzenie rady... to cóż, troszkę zabrzmiało to drętwo ;p Fick nawet nie zły, w sumie nie mam nic więcej do zarzucenia niż powyżej... kontynuacja się pojawi, mam nadzieję? xD
to na przyszłość, a naprawdę jak ci się nie chce poprawiać to znajdź sobie kogoś kto ci w tym pomoże ;] aha... i oddzielaj linie rozmowy, bo wygląda to jakby jedna osoba cały czas gadałaArti pisze:Następnym razem podziel na więcej akapitów
Dlaczego tak twierdzisz? Przecież w Naruto czysto zostało przedstawione, że Gaara bał się sam siebie, lecz jedynie przed śmiercią Yashamaru... dalej miał wszystkich w dupie, chciał krwi. Co się stało dalej, nie wiemy dokładnie... a to opowiadanie stara się ukazać życie Gaary po śmierci Yashamaru, a jak wiemy... minęło dużo czasu od śmierci wujka do egzaminu na chuunina ;]Dae pisze:Treyu, to wygląda na kompletne odejście od historii znanej z Naruto, ale jest ciekawe.
Ale nie przesadzajmy, nie był taki, że rzucał się na dzieci. Tylko z początku, nie wiedząc co robi(w końcu nigdy nie poczuł bólu). Raczej zabijałby dorosłych jakby co, a tak naprawde tego też nie lubiał i nie chciał, tylko nie mógł znaleźć zrozumienia.
Ciekawie, to będzie dopiero jak uformujesz Team: Gaara, Temari i Konkurou, a potem będziesz wysyłał ich na misje. To nie było i nie będzie pokazane, więc... Tylko na to czekam
Ciekawie, to będzie dopiero jak uformujesz Team: Gaara, Temari i Konkurou, a potem będziesz wysyłał ich na misje. To nie było i nie będzie pokazane, więc... Tylko na to czekam